|
زمانهاي مربوط به آينده
در زبان
انگليسي براي بيان زمان آينده از افعال و حالتهاي مختلفي
استفاده ميشود که آنها را به ترتيب اهميت در زير ميبينيد:
1. will + verb
2. be + going to +
verb
3. Present Progressive
(حال استمراری)
4. will + be
+ verb-ing و فرمهاي ديگر
1-
will +
verb
از فعل کمکي
will براي نشان دادن آينده در
جهتهاي زير
استفاده ميشود:
الف- پيشبيني:
براي توصيف چيزي که ميدانيم، يا انتظار داريم که اتفاق
بيفتد:
ب- بيان
تصميمي كه درست در همان لحظه گرفته شده است:
2-
be +
going to + verb
الف- از اين
ساختار براي بيان برنامهها و تصميماتي که
از قبل گرفته شدهاند،
استفاده ميشود:
ب- همچنين از
اين ساختار ميتوان براي بيان يک پيشگويي، مخصوصاً وقتي که
براساس مدرکي در زمان حال باشد، استفاده نمود.
بعضي اوقات
تفاوتي بين will و
be going to براي يك پيشبيني
وجود ندارد.
 |
 |
|
براي بيان تصميمي که از قبل گرفته شده
است از ساختـار be
going to و بيان تصميمي که
درست در همان لحظه گرفته شده است از
will
استفاده ميکنيم.
|
|
3- حال استمراري (Present Progressive)
از حال
استمراري براي بيان يک برنامه يا يک قرار بين
افراد در آينده استفاده
ميشود و معمولاً به آينده نزديک اشاره دارد:
گاهي اوقات
تفاوتي نميکند که براي بيان يک برنامه يا قرار از حال
استمراري و يا از ساختار be going to
استفاده شود، به عنوان مثال:
4- راههاي ديگر بيان آينده
راههاي
ديگري نيز براي صحبت درباره آينده وجود دارد،
به عنوان مثال:
a) Will + be
+ verb-ing
b) Be + to +
verb
c) Be + about
+ to + verb
|